هر گونه نقل مطالب آزاد است

سيرفكری

« گذشت از فلسفه تاريخ به علمالاسماء و علم الصور تاريخي»

از سن 14 سالگی فلسفه را شروع کردم و تا زمانیکه بالاخره با هیدگر هم سخن شدم این راه ادامه یافت . از طرفی دیگر به حکمت معنوی اسلام پرداختم . بنابراین میتوانم بگویم که از چهارده سالگی من در دپاسمان قرار داشتم . وقتی به حکمت معنوی رسیدم سیر و سلوک معنوی من و دپاسمان من در فلسفه تقریبا تمام شده بود و از آن وقت تا بحال ، دیگر این دپاسمان در من پیدایش نیافت و اما همواره من کوشیده ام مطالب را برای خود نظم و ترتیب دهم و آنها را به تفسیر کشانم . و باز همواره مشغول دعوت به "حق" و " حقیقت " بوده ام و بالمآل سعی کرده ام واقعیت را از حقیقت فرق نهم . (مصاحبه با علیرضا میبدی)

فرديد سابق

من موقعي كه نيست انگار بودم اين خويشتن خويش را بكار ميبردم، از شعر ناصر خسروست.

· قبل از فنومنولوژي بيشتر به فلسفههاي حيويت كشش داشتم.

· بنده در سالهاي اول تحت تأثير برگسون بودهام حتي مقالاتي نوشته بودم, در آ ن موقع همه چيز برايم ديناميك بود و همه چيز گرگ پوئي و تندپوئي و ترقي معكوس پيدا ميكرد.

· من در گذشته موضع مثبت داشتم نسبت به كانت و هگل.

· من در دوره جواني رفتم تا آخرين مرحله تجدد.

· هيچ وقت نتوانستم مثل شعراي نوپرداز متجدد شوم.

گشت

· از فلسفه تاريخ گذشتم به علم الاسماء تاريخي.

· وقتي در اروپا، با يك دوره تاريخ فلسفه و فنومنولوژي و هيدگر كه حتي يك سطرش به مملكت ما نيامده در گوشه خمودي مطالعه میکردم انكشافي به من دست داد، نميگويم اهل حقيقت هستم ولي طريقت برايم معني دارد.

· از وقتي غربزدگي را مطرح كردم، اين شاخ و آن شاخ نپريدم و سعي كردم علف هرز نچينم.

· گوستاو لوبون امروز برايم مسخره است.

· من بارها خود سابقم را رد كردم.

· در راه گذشت از اگزيستانسياليسم شدم از وقتي كه غربزدگي را طرح كردم.

· باغربزدگي گشتي براي من پيدا شد، من خط بطلان كشيدم بر هر چه در گذشته نوشتم

· سالهاست كه از ژاپن پل سارتر گذشتهام

فرديد لاحق

· من غربزده بسيط سلبي هستم.

· من نه رئاليستم،نه ايدهآليست، نه ماترياليست، نه راسيوناليست، نه ماركسيست و نه ضد ماركسيست، همه اين ايسمها در يك چيز مشتركند و آن اسنوخرد است.

· من در عمل فلك زدهام.

· تعبيرات من بي توضيحات مفصل براي ديگران معني و مفهوم محصلي نخواهد داشت.

· نرخ من عبارت از اين است كه درس خواندن لازم دارد ولي اول تعهد.

· اين عقل نظري را كانت مطرح ميكند و نامش را قوه فاهمه ميگذارد، او ميگويد از فلسفه نميتوان گذشت، اما من به نحوي بيان فلسفه ميكنم تا روشن شود كه ميشود از فلسفه گذشت و ميتوان جلوي فلسفه موضع منفي گرفت يا نه؟ بله! به شرطي كه خودآگاهي پيدا كنيم فلسفه چيست؟

· كسي كه در مقابل فلسفه بگويد نه ! غير خودم سراغ ندارم.

· موضع من سلبي است، نقضي است ، تنزيهي است.

· من به تمام فلاسفه غرب جز هيدگر موضع منفي دارم.

· من متافيزيك را رد ميكنم براي اثبات قرآن و كلامالله

· فلسفه را بيان ميكنم براي اينكه در مقابلش موضع گيري تنزيهي داشته باشم.

· بنده به آقاي طباطبائي احترام ميگذارم ولي نميتوانم طباطبا ئيست، مطهريست باشم.

· من اساسا معتقد به ملاصدا نيستم.

· من ميگويم – مطالعه هم كردهام- كه ميتوانم و از عهده من بر ميآيد كه زمان و وجود را از افلاطون تا حال حاضر بررسي كنم و بگويم كه چيست و آنها راجع به وجود و زمان چه گفتهاند.

· قصد خبر و انشاء از هم جدا نيست و من امروز به خبر توجه كردم، منتهي خبرو تفكر حكمي من با ديگران يكي نيست، تفاوت دارد، نميشود يك جور بشود و من مثل ديگران بشوم . مگر كانت با ديگران يكي بود؟ مگر افلاطون آمد مطالبش با ديگران يكي بود؟

· با هيدگر ميگويم همسخن، هم سخن نه هم دل، همسنخنم ، ولي هيدگر را ندانسته در جهت انقلاب اسلامي ميدانم، اگر خودش ميآمد ميگفت كه نه، بنده ميگفتم نخير! من تفسير ميكنم، من طرفدار انقلاب اسلامي هستم،اين است تفسير من.

· معتقدم اين شرحي كه ميكنم عين سخن جامي نيست، توجه دارم، آنچه متفاوت است مسأله دور است.

· من طرفدار هر منوتيك هستم، در اين دور اجمال است و تفصيل.

· من امروز و فردا را در افق پس فردا مطرح ميكنم.

· افق من انقلاب جهاني است و مهدي موعود.

· علمالاسماء تاريخي من مستلزم اين است كه بروم به ولايت فقيه.

· من به فاعليت بالغيب معتقدم ، قضاي الهي است.

· من ظاهر و مظهر را يكي نميگيرم، من وحدت وجود را قبول نميكنم.

· درويشي به آن معنائي كه جهاد اصغر را فراموش كنم ،مخالفم.

· من خداي وجود را اصالت ميدهم نه وجود خدا را.

· تصوف من مطلقا تصوف گذشته نميتواند باشد، جهت را ميگذارم براي پس فردا.

· بنده هرگز نميگويم ناميداراسماء پريروز و پس فردا هستم ولي در جهت زبانشناسي كه وارد شدم اين جهت را دارد.

· اصالت وجود قائلم به نحوي كه مي برم به زماني باقي و الله.

· طريقت رندي يك شرط دارد ، جمعش با سياست است.

· انسان بايد توجه كند تا دم مرگ وقت دارد كه انقلاب حال بهش دست بدهد.

· به “حسن عاقبت“ اعتقاد دارم.